17.4.08

Άρωμα Γυναίκας...



Θυμάμαι πως ήτανε νύχτα.
Προχωρημένη ώρα για όλους τους υπολοίπους που έπρεπε να σηκωθούν νωρίς το πρωί και να πάνε για δουλειά. Μαζί με αυτούς κι εγώ, μα η απόφαση μου ήταν τετελεσμένη. Δεν θα πήγαινα το πρωί στην δουλειά μου. Θα έκλεινα τα τηλέφωνα και θα τους έβαζα να σκεφτούν ότι θέλει ο καθένας για την αναίτια απουσία μου. Γνώριζα από πριν τις αντιδράσεις. Ορισμένοι θα χαμογελούσαν με νόημα και θα ψιθύριζαν ο ένας στον άλλον "μα καλά τι τρέλα έκανε πάλι χθες το βράδυ ο μπαγασάκος και δεν έχει δώσει σημεία ζωής;", κάποιοι άλλοι θα σκούπιζαν πρώτα τα χείλη τους από την χολή και θα πρόσθεταν με στόμφο "ποιος ξέρει τι έτυχε πάλι στον θεόμουρλο και δεν εμφανίστηκε σήμερα χωρίς καν να μας ειδοποιήσει".
Θυμάμαι πως ήτανε νύχτα την στιγμή που έλαμψε μέσα μου το αέναο Φως σου. Μετά από αυτό δεν ήθελα να ανταμώσω ξανά το αμυδρό κι άρρωστο φως της μέρας. Εκείνη την νύχτα ήταν που αποφάσισα πως θέλω να σου χαρίσω τον σκοτεινό μου ήλιο και συ να με ευλογήσεις με την φωτεινή σου σελήνη. Εκείνη ακριβώς την νύχτα ήταν που τελέσαμε αλχημιστικό ιερό γάμο σωμάτων & πνευμάτων και εξοστρακίσαμε τον ενδόμυχο Φόβο ενός προαναγγελθέντος εγωιστικού φονικού. Με τα νύχια μας σκάψαμε τον τάφο μας και με δάκρυα στα μάτια δροσίσαμε τα νεκρολούλουδα της άγονης αγάπης.
Θυμάμαι πως ήταν περασμένη η ώρα καθώς προσπερνούσαμε λεκτικά εμπόδια, επιδερμικές περσόνες και άχαρα στολίσματα διάκοσμων επίκτητων αναγκών. Όλα μπορούν να συμβούν μέσα σε μια στιγμή και μάλιστα την ίδια ώρα που δεν γινόταν τίποτα μες στην γραμμική αδρανή πορεία του Χρόνου. Όλα μπορούν να καταρριφθούν, να δικαιωθούν και να αναιρεθούν μέσα μας. Φτάνει μια στιγμή, για να πεθάνουμε και να αναγεννηθούμε. Εκείνη την νύχτα, πέθανα και αναστήθηκα τετράκις στην αγκαλιά σου. Κείνη την νύχτα ήταν που σου παραδέχτηκα πως η στενομυαλιά, η χολή και η άκαρδη συμπεριφορά του κόσμου πως δεν μας αφορά πλέον.
Θυμάμαι, με το χάραμα του ήλιου να οραματίζομαι τα πεπρωμένα μας να πλέκουν περίτεχνο υφαντό στον καρμικό ιστό της αγωνίας μας για απελευθέρωση και εκπλήρωση του Έργου.

5 σχόλια:

Άβατον είπε...

Photo Source:
by Iraqi artist Vian Sora

Φαίδρα φις είπε...

έχεις πρόσκληση

weirdo είπε...

Πολύ όμορφο..
Εύχομαι να περνάτε πολλές τέτοιες νύχτες..:)

Άβατον είπε...

@Φαίδρα Φις,
δεκτή ως πρόκληση...:)

@Weirdo,
ας είναι η κάθε στιγμή ευλογημένη με αγάπη...:)

μιτ456789 είπε...

εξαλλου μονο στην τεχνη εισαι αθωος. κ εγω το ιδιο εργο περιμενω με αγωνια κ αυτη η ζεστη κ φως μεσα μου μου ανανεωνει καθε σκουληκιασμενο ισκιο. σε σενα το χρωστω, πως να σου το πω?