"Zoetrope" Movie trailer (1999)

Απ'τα Άγραφα

Θα έχεις περπατήσει ολόκληρη την Αλφάβητο ανάποδα και θα ξαποστάσεις όταν έρθει η στιγμή που από το "Ω" θα έχεις κωλοκαθίσει στο "Α". Άπειρα βιβλία θα έχεις λαίμαργα ρουφήξει και εξαρχής θα ξεσκονίσεις όλα τα βοηθήματα της γραμματικής. Κι όσο ψάχνεις τόσο θα αναρωτιέσαι για το τι μέρος του λόγου είμαι. Εκείνες οι ώρες που παλιότερα σε γέμιζαν με περίσσια αδημονία για το που ταξιδεύω με το μυαλό και την καρδιά μου θα έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και η μέρα που κάποτε διάβαζες τα γραπτά μου και σε ταλάνιζαν ως το μεδούλι τώρα θα σου φαίνονται τα απομεινάρια μιας άλλης ένδοξης μα λησμονημένης εποχής. Θα'ναι κείνη η αποφράδα μέρα που αφού θα έχεις γλύψει καλά καλά και το τελευταίο κοκαλάκι έμπνευσης μου, μην μπορώντας να χωνέψεις την αλήθεια μου, αναγουλιασμένη θα με ξεράσεις στο πάτωμα.

Και δυο μας ξέρουμε καλά πως τα γραπτά μένουν ανέπαφα στα κιτάπια του χρόνου, κι ενώ χαρακώνουν ανεξίτηλες φλέβες πάνω στο σώμα μας, αναζητούν αργά και βασανιστικά την μακροβιότερη διαδρομή προς την καρδιά. Κι ας είμαι εγώ αυτός που γνωρίζει τι ήταν αυτό που σε τράβηξε εξαρχής κοντά στην φωτιά και τι ήταν αυτό που στην συνέχεια σε έκανε να θες να την σβήσεις.
Δεν σε αφορούν όμως εσένα τέτοιοι επικήδειοι αγαπητέ μου αναγνώστη. Αυτό έχει να κάνει με την δική μου ματαιοδοξία και με τα "κενά" πτήσης της εκάστοτε πνευματικής απογείωσης που βιώνω. Αυτό που σε αφορά εσένα γνωστέ μου άγνωστε αναγνώστη είναι η ανοιχτή πρόσκληση σου σε καννιβαλιστικά φαγοπότια δίχως αρχή και τέλος. Να ικανοποιήσεις αυτή σου την ακόρεστη πείνα για όλα όσα από μέσα σιγά σιγά τρώνε τα σωθικά σου. Ο ανθρώπινος νους απέναντι στο ολότελα φρέσκο και στο αμιγώς άγνωστο επιδεικνύει μια πρωτοφανής άπληστη διάθεση που μου δημιουργούν αλλεπάλληλες νυχτερινές ονειρώξεις πάνω στα χαρτιά μου. Ίσως έχει να κάνει με την καθημερινότητα αλλά και με το πλαίσιο μέσα στο χώρο και το χρόνο που εμείς θέλουμε να καταλαμβάνουμε. Μπορεί και να μη είναι τίποτα από όλα αυτά που σου τσαμπουνώ και απλά μέσα σου να θεωρείς πως ότι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα.
Όπως και να έχει είναι δικό σας το τραπέζι και χάρισμα σας τα σερβίτσια μα όσο και να φάτε όρνια, το πτώμα μου, ανήκει σε όλους και τέτοιο χαμό δεν τον χάνω με τίποτα.
Όσοι περισσότεροι τόσο το καλύτερο.
Όσο περισσότερα θα είναι τα κούφια λόγια τόσο πιο πολλά θα είναι τα γραπτά λάφυρα μου.

Σταυροδρόμι

Η κοινωνία με απατά συστηματικά κι εγώ πιστός κερατάς ανασκαλεύω στο μυαλό μου το τι μπορεί να έφταιξε. Γιατί ήμουν τόσο λάθος. Τι πήγε στραβά στο ίσιωμα του κόσμου. Περπατώ στην πόλη όταν ο λύκος δεν είναι εδώ και αφουγκράζομαι από τις γκρίζες χαραμάδες των σπιτιών μια ιστορία που ποτέ δεν θα ειπωθεί στα μαγαζιά ή στις μπουάτ των κολλαρισμένων αυτοχθόνων. Δεν ελλοχεύουν τα λεγόμενα μου κάποιο είδος μισανθρωπισμού αγαπητή μου. Είναι μια πίκρα που μου τρώει τα κόκαλα και ίσως είναι αυτή η αθέμιτη απομόνωση που με κάνει να νιώθω τόσο απόμακρος από την ίδια μου την ανάσα.
Το ξέρω, θα επιθυμούσες να ντυθώ Καλοκαίρι για να με έχεις Ήλιο και Φως μα κάτι τέτοιο θα ακύρωνε και τις 4 εποχές μου. Θέλω να μπορώ να γίνομαι ένα με την φύση και όχι απλά να είμαι κάποιο μούλικο κομμάτι της το οποίο θα αλυχτά για αναγνώριση στα μάτια ενός ολότελα ξένου σπλάχνου. Σε αντιδιαστολή με αυτό επιζητώ τρυφερότητα. Μια ζεστή αγκαλιά που θα αναζωπυρώνει το Είναι μου σε βαθμό εσωτερικής απόλυτης ζέσης με αυτό που λέγεται Αγάπη.
Και πάλι σε τρία μέρη θα χρειαστεί να με σπάσω. Το ένα θα το αφήσω στο "Χθες", το άλλο θα το προσπεράσω στο "Σήμερα" και το τελευταίο μου κομμάτι θα το αφιερώσω στο "Αύριο". Στέκομαι σε κείνο το τόσο αλλόκοτο και μετέωρο σημείο που δεν θα το βρεις σε κανένα χάρτη της οικουμένης. Λίγο πιο πάνω από τη γη θα με έβαζα και λίγο πιο κάτω από τον ουρανό θα με σκέπαζα. Είναι εκείνο το τρελό συναπάντημα δρόμων που σε κάνει να είσαι για μια στιγμή το κέντρο στο κοσμικό σταυροδρόμι. Οι αλληγορίες και οι συμβολισμοί καβαλούν την πλάτη των τεσσάρων μονοπατιών του πεπρωμένου, καθώς με διαπερνούν και με προσπερνούν ακατάπαυστα, κι εγώ πότε νομίζω πως όλα καταλήγουν σε μένα και πότε νιώθω την σιγουριά πως όλα ξεκινάν από εμένα. Υπό το νεύμα των φωτεινών σηματοδοτών, οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις περιμένουν την σειρά τους στο μποτιλιάρισμα των σκέψεων και εγώ σαν τον πεζό προσπαθώ να περάσω την διάβαση των υποσχέσεων.
Ακόμη μπορώ να κοιτάζω χαμηλά και να δακρύζω, ακόμη μπορώ να σηκώνω το κεφάλι ψηλά και να ψάχνω ουρανό στις γωνιές του πλανήτη.
Νομίζω πως ήρθε η ώρα να πάρω τον Τέταρτο Δρόμο...δεν μπορεί παρά να γράφει το άρρητο όνομα μου. Κι αν όχι, θα πρέπει εγώ να ονομάσω το άγνωστο διάβα της ζωής & του θανάτου.

Snow

"Μην περιμένεις να χιονίσει για να δεις άσπρη μέρα"
-Κινέζικη Παροιμία-

Estrella

Για λίγες μέρες.
Ταξίδεψε η ανάσα μου σε ξένα σοκκάκια.
Για μερικές ώρες.
Το έσκασα μαζί της στα αστέρια.
Για μια στιγμή.
Είδα μέσα από το μάτι του Θεού, εμένα.

Dead Can Dance - The Ubiquitous Mr. Lovegrove

I thought that you knew it all
Well you've seen it ten times before.
I thought that you had it down
With both your feet on the ground.
I love slow ... slow but deep.
Feigned affections wash over me.
Dream on my dear
And renounce temporal obligations.
Dream on my dear
It's a sleep from which you may not awaken.
You build me up then you knock me down.
You play the fool while I play the clown.
We keep time to the beat of an old slave drum.
You raise my hopes then you raise the odds
You tell me that I dream too much
Now I'm serving time in disillusionment.
I don't believe you anymore ... I don't believe you.
I thought that I knew it all
I'd seen all the signs before.
I thought that you were the one
In darkness my heart was won.
You build me up then you knock me down.
You play the fool while I play the clown.
We keep time to the beat of an old slave drum.
You raise my hopes then you raise the odds
You tell me that I dream too much
Now I'm serving time in a domestic graveyard.
I don't believe you anymore ... I don't believe you.
Never let it be said I was untrue
I never found a home inside of you.
Never let it be said I was untrue
I gave you all my time.

Mr. Freeman 58-Όλοι σας, μισείτε ο ένας τον άλλον