ο Θεός των μικρών πραγμάτων

"Λατρεύω τον Θεό των μικρών πραγμάτων,
είναι πανταχού παρόν και τα πάντα πληρών"

Vivere Pericolosamente

Να αγαπάς επικίνδυνα.
Να επιλέγεις επικίνδυνα.
Να σκέφτεσαι επικίνδυνα.
Να νιώθεις επικίνδυνα.
Να βιώνεις επικίνδυνα.
Να ζεις επικίνδυνα.

Κι όλα αυτά χαίρουν ιδιαίτερης επικινδυνότητας όταν συμβαίνουν σε ένα πλαίσιο χωροχρόνου που αποκαρδιώνει οτιδήποτε άπτεται του αυθεντικού και του αυθόρμητου.*

Step by Step

Βήμα 1ο: Κλείσε τα μάτια και άσε τους δείχτες του ρολογιού να σε πάνε πέρα από το Χρόνο.
Βήμα 2ο: Άνοιξε τα αυτιά σου προσεχτικά σε αυτό που θα σε ορίσει.
Βήμα 3ο: Άκου με ευλάβεια το νερό που σκαρώνει ρυάκια για να σε δροσίσει ως τις ρίζες σου.
Βήμα 4ο: Στυλώσου στο γη ως περήφανο δέντρο και όρισε την κορμοστασιά σου σε ευθυγράμμιση με τον έναστρο ουρανό.
Βήμα 5ο: Άσε το αεράκι να γίνει αναπνοή σου και γέμισε τα σωθικά σου με ταξιδιάρικα σύννεφα.
Βήμα 6ο: Στάξε άγιο μύρο μέσα σου και φούντωσε το αιώνιο Πυρ που σιγοκαίει την ύπαρξη σου.
Βήμα 7ο: Δεν ανήκεις πουθενά γιατί όλα είναι ΕΣΥ.

Αποθέωσις στο τετράγωνο

Μέσα σε 13 μερόνυχτα πέθανα και αναστάθηκα στα χέρια της.
Οι στιγμές μάγευαν τις αισθήσεις και όλο το Είναι είχε αφιερωθεί στον βωμό της Αγάπης.
Όχι της αγάπης που ξέρεις και έχεις γνωρίσει μα σε κάτι που είναι πέρα από τις λέξεις και τις αισθήσεις. Τα μάτια της μιλούσαν μέσα από τα άστρα και το κορμί της μπορούσε ανά πάσα στιγμή να με δονήσει σε κοσμικούς οργασμούς. Το χαμόγελο της ήταν το χαμόγελο του Θεού και όταν κοιταζόμασταν στα μάτια όλα έμοιαζαν να σταματούν μπροστά στην αλήθεια της φωτιάς. Σουλατσάραμε μέσα στον χρόνο χωρίς να σκεφτόμαστε την ώρα. Βολτάραμε στις ψυχές μας και ανακαλύπταμε συνεχώς καινούργια πράγματα για τους εαυτούς μας. Δεν υπάρχουν όρια σε βεβαιώνω. Ποτέ δεν υπήρξαν μα η συνειδητοποίηση είναι κάτι που κερδίζεται και φυσικά ποτέ δεν χαρίζεται.
Όλα έπαιρναν τον δρόμο τους στον αυτόματο. Κάτι σαν την γραφή μου τώρα.
Έρωτας-Πάθος-Αγάπη-Ιερός Γάμος...χωρίς δεύτερη σκέψη και με μια φυσικότητα που δεν χωρούσε εκλογικεύσεις και αναλύσεις. Ακόμη και όταν ο φόβος καιροφυλακτούσε στις αγκαλιές μας εμείς κοιταζόμασταν στα μάτια και ο ένας μπορούσε να δει τον εαυτό του μέσα από το βλέμμα του άλλου. Αφιερώνομαι χωρίς δεσμεύσεις και υποτάσσομαι μπρος στο μεγαλείο της αμοιβαιότητας δύο ψυχών που θέλουν απλά να Είναι ο εαυτός τους και μόνον ο εαυτός τους.
Το χέρι της να με χαϊδεύει κι εγώ να λιώνω σαν πυρωμένη πέτρα που απαρνείται διαπαντός την στέρεη της φύση. Το κορμί της να με αγκαλιάζει σαν όαση κι εγώ να ξεδιψώ στην δροσιά της ηδονής της. Στάλες αλμύρας να ταξιδεύουν στο στήθος της με έναν ήλιο που μας ευλογεί σε κάθε μας ανατολή και δύση. Γάλα να με κερνά τα πρωινά και μέλι να της χαρίζω τα απογεύματα.
Δίχως στάσεις.
Χωρίς αποστάσεις ανάμεσα μας.

Θέλω να γίνω ο άντρας της.
Το παιδί της.
Ο Δάσκαλος και μαθητής της.
Φίλος και συμπολεμιστής της.
Συνταξιδιώτης στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι.

Θέλω να γίνω καλύτερος Άνθρωπος δίπλα της.
Θέλω να με θέλει όσο αποζητά το δέντρο το νερό.

Θέλει να την θέλω για όσο οι ανάσες μας φτιάχνουν νεφέλες ονείρων.
Για όσο μπορεί να νιώθει την μοναδικότητα μιας αγάπης που δεν μπορεί να την αγγίξει άλλο ανθρώπινο χέρι.

Χέρια που είναι βάλσαμο στο πρόσωπο μου θεραπεύουν την κούραση μιας καρδιάς που απλά ήθελε να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο.
Θα της χαρίσω τον παράδεισο μου και κείνη θα με κάνει να νιώθω επίγειο Θεό.
Ακόμη και όταν οι γύρω μας δεν μπορούν να καταλάβουν από που πηγάζει όλο αυτό το Φως. Ακόμη και όταν δεν μπορούν να κατανοήσουν το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα μας, άλλοτε θα μας θαυμάζουν κι άλλοτε θα μας ζηλεύουν τυφλωμένοι από το δέος που εκπέμπει ο Έρως ο μέγας.
Ανεπανάληπτες μέρες είναι το φυλαχτό μου και εξαίσιες νύχτες στολίζουν την φτωχή μου την καρδιά. Καρέ - καρέ εικόνες ντύνουν την φαντασία μου και ψιθυριστά λόγια ερωτικά αντηχούν ακόμη με βρόντο στα αυτιά μου.

Δεν ξεχνώ από που ήρθα και προς τα που πηγαίνω.
Απλός τώρα θα είναι και κείνη στο πλάι μου.
Για όσο αντέχουν τα πόδια μας να περπατούν τούτη την γη παρέα.
Για όσο θα θέλει να κάνει τα παιδιά μου και να τα ευλογεί με την αγάπη μας.
Ας εισακουστεί η τελευταία μου ευχή στα τρίσβαθα της γης κι ας φτάσει η προσευχή μου στα ουράνια της οικουμένης.

Το έζησα, κι αυτό δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς και τίποτα.
Το ένιωσα, κι ας μπορέσουν άλλοι άνθρωποι να νιώσουν την Αγάπη στην ολότητα της.
Το γεύτηκα και καμιά γεύση δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό.

Το φόντο δεν μπορεί να αλλάξει τις καρδιές μας.
Οι μουσικές δεν μπορούν να τραγουδήσουν τον έρωτα μας.
Τα χρώματα δεν φτάνουν για να απεικονίσουν την ομορφιά μας.
Ο χρόνος είναι πολύ μικρός για να χωρέσει αυτό που υπήρξε και αυτό που θα μας φέρει το μέλλον.
Τα καλύτερα έρχονται.
Με υπομονή και αγάπη θα της αφιερώσω το εσώτερο μου είναι και δεν θέλω να κρατήσω τίποτα για μένα. Δεν θέλω να αφήσω τίποτα αμοίραστο ανάμεσα μας.

Στη θάλασσα, στο βουνό, στον έναστρο ουρανό και στον ζωοδότη ήλιο, ορκίστηκα, πως σε αυτή και την επόμενη ζωή θα την αποθεώνω.
Με λόγια και με πράξεις θα την δοξολογώ και κείνη θα με μυρώνει με λατρεία ως τον ένα και μοναδικό Θεό σε τούτο τον κόσμο.

Μίλησα.

Keep walking...

Το πιο θαυμαστό βήμα, είναι το επόμενο.

Photo by Paris17176

εις την Ε'

"Η Ελευθερία θα είναι η εκδίκηση μου"

Destiny means Destination

"Δεν φοβάμαι να σφίξω το χέρι της μοίρας"

Νόμισμα

"Το ΕΓΩ
είναι η άλλη πλευρά
του ΕΣΥ"


(σταμάτησα λοιπόν να μιλώ για μένα και να ακούω για σένα)

Οινο-πνεύματα

"Καθότι είμαστε όλοι άνθρωποι, είναι φυσικό ορισμένες φορές να βάζουμε νερό στο κρασί μας και να συμβιβαζόμαστε σε πράγματα μικρής σημασίας.

Υπάρχει πρόβλημα όμως, και μάλιστα μεγάλο, όταν στο τέλος αντιληφθούμε πως αντί για κρασί πίνουμε μόνο νερό"

Μηδέν εις το πηλίκο

"Η τέλεση της κηδείας μου,
δεν με προβληματίζει καθόλου.
Θα είναι το μοναδικό πράγμα για το οποίο,
δεν θα χρειαστεί να κάνω το παραμικρό."

Το Μάθημα της Ημέρας

"Μεγαλώνω ως άνθρωπος μέσα



από την μικρότητα που συναντώ"

(<>)

Ο γέροντας, κοιτάζει το βρέφος και χαμογελά διότι γνωρίζει την χαρά της νιότης

και αναπολεί περασμένα μεγαλεία.

Το βρέφος, κοιτάζει το γέροντα και βάζει τα κλάματα γιατί κι αυτό γνωρίζει με τη σειρά του

πως τελικός προορισμός της σάρκας είναι ο θάνατος μέσα από το διάβα της ζωής.

Απόφθευγμα Περιπλάνησης

"Άλλο πράγμα ο τουρίστας
και άλλο ο ταξιδιώτης.
Βρίσκονται στο ίδιο μέρος για διαφορετικό λόγο.
Η ολοκλήρωση έρχεται
όταν μπορεί κανείς και Είναι
Τουρίστας στη ζωή
και
Ταξιδιώτης στην ψυχή."

"Έχω πει όλα όσα

δεν θα ακούσεις ποτέ"

Φαρμάκι

Σου έπεσε από τα χέρια

η αγάπη

και έγινε το φάρμακο

φαρμάκι...

Magic Bus

Όταν μια Ταξιδιάρα Ψυχή,

συναντήσει άλλη Ταξιδιάρα Ψυχή,

τότε μαζί μπορούν να κάνουν Ταξιδιάρα Ζωή.

$ Money $

Το μόνο πράγμα που με κάνει

να θέλω αμέσως

να πλύνω τα χέρια μου,

είναι τα χρήματα.


Όσο πιο πολλά πρέπει να αγγίξω,

τόσο μεγαλύτερη είναι η σιχασιά

και η ακαθαρσία

που νιώθω.