ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ BLOGME

Και μην χειρότερα να λέμε στο Ελλαδιστάν. Γιατί αυτά γίνονται μόνο στην Ελλάδα αγαπητοί.
Σήμερα έλαβα ένα mail το οποίο αναφέρεται σε μήνυση δημοσίου προσώπου προς το http://www.blogme.gr/ για blog το οποίο ήταν καταχωρημένο στον κατάλογο του(?!). Ωστόσο, αν και δεν γνωρίζουμε επακριβώς το περιεχόμενο του εν λόγω blog, παρόλα αυτά δεν δικαιολογείται η δικαστική κίνηση που έγινε διότι πολύ απλά καταφέρθηκαν δικαστικά όχι προς τον blogger που φέρεται να είχε υβριστικό & άσεμνο σατυρικό περιεχόμενο (σιγά τα αυγά δηλαδή) στο προσωπικό του Ιστιολόγιο αλλά αντιθέτως η μήνυση έγινε στο blogme το οποίο απλά αποτελεί μια διαδυκτιακή προσπάθειας συλλογής πληροφοριών, με σκοπό την ταξινόμηση των Ελληνικών blogs, και την εύκολη εύρεση καθώς και ανάγνωση τους από τους ενδιαφερόμενους. Το blogme προσφέρει δωρεάν στα Ελληνικά blogs, υπηρεσίες directory & RSS (για την οποία και μηνύθηκε?!).
Περισσότερα από τα χάλια μας ΕΔΩ. Τώρα τελευταία η όλη φάση με τις μηνύσεις πέραν του ότι έχει καταντήσει ξεφτιλισμένα τραγελαφική σε όλη την επικράτεια της μπλογκόσφαιρας είναι και μια απέλπιδα προσπάθεια εντυπωσιασμού ορισμένων για την προσωπική τους προβολή.
Γρηγορείτε λοιπόν συνμπλόγκερς και προπάντων μην μασάτε από γελοία υποκείμενα.

No Sponsors Movement

Παλαιότερα είχα γράψει ένα post με τίτλο YOU ARE STAR! το οποίο είχε καταπιαστεί με την κατάσταση στον καλλιτεχνικό χώρο και φυσικά με την υποτιθέμενη ελευθερία του εκάστοτε καλλιτέχνη που προσπαθεί να βγάλει προς τα έξω το δημιούργημα του ακέραιο και άθικτο από εξωτερικές παρεμβάσεις από τρίτους που στην τελική η μόνη τους σχέση με το αντικείμενο της Τέχνης είναι καθαρά οικονομικής φύσεως.
Παρακάτω παραθέτω μια πρόσφατη "συνέντευξη" των Active Member που φυσικά είναι σε Πρώτο Πρόσωπο. Αφού διαβάσετε το συγκεκριμένο άρθρο, θα διαπιστώσετε πως τέτοιες απόψεις και κινήσεις σπάνια συναντούμε σήμερα στις μέρες μας εφόσον όσο περνούν τα χρόνια, η βιομηχανία Άρτου & Θεάματος έχει γίνει κάτι παραπάνω από τυρρανική για τους καλλιτέχνες αλλά και για το αγοραστικό κοινό.
Επίσης, μια πολύ καλή πρωτοβουλία των Active Member είναι το No Sponsors Movement το οποίο εξηγεί την φιλοσοφία του γκρουπ που αφορά την άρνηση σπόνσορων και των διαφόρων "παρατρέχαμενων" που νοιάζονται για την προκοπή του καλλιτέχνη.
Καιρός είναι λοιπόν να ακολουθήσουν και άλλοι άνθρωποι-καλλιτέχνες το παράδειγμα των Active Member και μόνο χαμένοι δεν θα βγουν τόσο δημιουργικά αλλά και εκφραστικά.

Bubble World

Κάθομαι στο χείλος ενός γκρεμού και απολαμβάνω την θέα.
Τα πόδια μου κρέμονται στο κενό και φαντάζομαι πως αν κάποιος κοιτούσε προς τα πάνω και με έβλεπε να κουνώ τα πόδια μου στο μετέωρο βλέμμα του κενού πως σίγουρα θα σκεφτόταν πως μοιάζω με παλαβή μαριοννέτα που θέλει να αυτοκτονήσει.
Δεν είναι αυτό όμως...απλά απολαμβάνω την πανέμορφη θέα που μου χαρίζει τόσο απλόχερα η μητέρα Φύση.
Κοιτάζω την θάλασσα που απλώνεται ως τις άκρες του πατέρα ουρανού και θαρρώ πως πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες αυτοί οι δύο εκατομμύρια φεγγάρια τώρα αναζητούν ο ένας την αγκαλιά του άλλου.
Κλείνω τα μάτια και κάνω μια τεράστια τσιχλόφουσκα. Τόσο μεγάλη που περιμένω να γίνει μπαλόνι και να με σηκώσει στον αέρα. Να με πάει όπου θέλει ο άνεμος και όταν θα έχω κάνει τον γύρο της γης θα συννενοηθώ με κάποιο πουλί να δώσει τέλος στην βόλτα μου με το ράμφος του ώστε να προσγειωθώ ομαλά στο ίδιο σημείο από όπου ξεκίνησα.

Ανοίγω τα μάτια.
Τίποτα.

Σκέφτομαι να κάνω μια ακόμα μεγαλύτερη τσιχλόφουσκα που ίσως μπορέσει να με σηκώσει.
Τίποτα πάλι.
Έχει αρχίσει να μου την δίνει αυτό με τις φούσκες. Η ανθρωπότητα έχει φτιάξει αεροπλάνα και εγώ πολέμαω να πετάξω με τις τσιχλόφουσκες-αερόστατα. Φτύνω την τσίχλα και την παρακολουθώ να χάνεται καθώς την υποδέχεται αχόρταγα το κενό.
Κι εδώ που κάθομαι ψηλά είναι, σκέφτομαι. Τι να το κάνω το πιο ψηλά;
Ανάβω τσιγάρο.
Εκπνέω τον καπνό και τον παρακολουθώ να αιωρείται για λίγο μπρος μου πριν πετάξει οριστικά μακριά μου σαν στοιχειακό του αέρα μεταφέροντας το μήνυμα μου στους ανθρώπους που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του ωκεανού.

"Όλα είναι μια τεράστια Φούσκα. Οι περισσότεροι ζούνε με δανεικό αέρα μέσα σε αυτές ενώ κάποιοι άλλοι παλεύουν να σπάσουν τα δεσμά τους και να περπατήσουν ελεύθεροι στη γη με το δικό τους οξυγόνο".


Υ.Γ.: Αφιερωμένο στην Margo.

FIELDS OF THE NEPHILIM - Tribute

Λοιπόν, σήμερα θα αναφερθώ σε ένα από τα δύο βασικότερα "κολλήματα" μου που αφορούν την μουσική και το αναφέρω ως "κόλλημα" διότι όσα χρόνια και να πέρασαν (θαρρώ πως είναι πάνω από 10) από τότε που πρωτοάκουσα τα συγκεκριμένα γκρουπ ακόμα στην συνείδηση μου παραμένουν ως κάτι το ιδιαίτερα ιδιαίτερο. Το ένα είναι οι Dead can Dance και το άλλο είναι οι Fields of the Nephilim. Για τους DCD θα γράψω στο προσεχές μέλλον. Σήμερα θα αναφερθώ εκτενέστερα στους Fields of the Nephilim καθώς η περίπτωση τους ήταν και παραμένει για μένα κάτι το οποίο έχει περισσότερο να κάνει με ένα μοναδικό πάντρεμα Εσωτερισμού και μουσικής.

Οι F.O.T.N. είναι μια μπάντα που προσωπικά θεωρώ πως κατάφερε στον μέγιστο βαθμό να αποδώσει με τον δικό της μαγευτικό τρόπο ένα πιστό ορισμό για το τι είναι Gothic Rock σαν θεματολογία, ατμόσφαιρα και φυσικά ηχοχρώματα. Βέβαια πριν από αυτούς πρωτεργάτες της Gothic σκηνής υπήρξαν οι επίσης μεγαλειώδης Sisters of Mercy. Κατόπιν, όμως οι F.O.T.N. έχοντας στις τάξεις τους τον χαρισματικό, μυστηριώδη, αλλόκοτο και frontman της μπάντας Carl Mc Coy κατάφεραν όχι μόνο να ξεχωρίσουν από την αρχή αλλά και να αγγίξουν τις κορυφές της Gothic σκηνής σε τέτοιο βαθμό που μέχρι και σήμερα διατηρούν ένα πολύ σκληρό πυρήνα οπαδών σε όλο τον κόσμο.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Οι F.O.T.N. δημιουργήθηκαν το 1984 στη πόλη Stevenage που ανήκει στην κομητεία του Hertfordshire της Βρετανίας. Το αρχικό line-up αποτελείτο από τους Carl Mc Coy (vocals), Gary Wisker (saxophone?!), Tony Pettitt (bass), Paul Wright (guitar), Nod Wright (drums). Η αρχή έγινε με το debut EP Burning the Fields ('85), κατόπιν ο Wisker αποχώρησε και τη θέση του πήρε ο Peter Yates σαν δεύτερος guitarist.

Το όνομα της μπάντας αναφέρεται στην Βιβλική φυλή των εκπεσόντων αγγέλων Νεφιλίμ για τους οποίους ένα χωρίο της Γένεσσης λέει πως τα Νεφιλίμ ήταν άγγελοι οι οποίοι κατέβηκαν στην Γη και συνουσιάστηκαν με θνητές γυναίκες και γεννήθηκαν ανθρωποειδή γίγαντες (βλ. Τιτάνες). Επίσης, το Βιβλίο του Ενώχ αφηγείται την ιστορία 200 περίπου επαναστατών αγγέλων που αποφάσισαν να παραβούν τους ουράνιους νόμους και να κατέβουν στη γή και να μάθουν στους ανθρώπους την Τέχνη της Μαγείας και να τους δώσουν την μυστική Γνώση. Μετά την κάθοδο τους στη γη οι φύλακες βυθίζονται σε γήινες απολαύσεις με επιλέγμενες συζύγους και δεν μπορούν κατόπιν να επιστρέψουν πίσω. Από εκεί θα γεννηθούν οι Γιγάντιοι Νεφιλίμ. Επειδή δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως σχετικές πληροφορίες για τα Νεφιλίμ μπορείτε να βρείτε στην Βίβλο, στην φιλοσοφία των Σουμέριων, στο Βιβλίο του Ενώχ καθώς και στη σειρά των βιβλίων του Zecharia Sitcin.
Σαφώς και από όλα τα παραπάνω ο Mc Coy ήταν επιρρεασμένος όταν έχτιζε την περσόνα των F.O.T.N. αλλά σε γενικότερα πλαίσια οι στίχοι και η φιλοσοφία του έχουν σαν γνώμονα προσωπικές του αποκαλύψεις και βιώματα στα εσωτερικά πεδία. Γι'αυτό και δια μέσου της δισκογραφικής δουλειάς του θα δείτε το πως συνυπάρχουν και δένουν αρμονικά οι Σουμέριοι, η Μαγεία του Χάους, ο Aleister Crowley, η μυθολογία του Κθούλου και διάφορες Ινδιάνικες Σαμανιστικές τελετές.


Εξαρχής η φιγούρα του Mc Coy και οι μουσική των F.O.T.N. δημιούργησαν παραλλήρημα στο Βρετανικό Gothic κοινό. Τα μέλη του γκρουπ ανέβαιναν στη σκηνή ντυμένα με στυλ outlawed cowboys και εν μέσω καπνών εμφανίζονταν σαν Νεφιλίμ απο τα μαγνητικά πεδία. Ο Mc Coy τις περισσότερες φορές φορούσε γυαλιά θέλωντας να προστατέψει τα μάτια του από τα φώτα καθώς πρέπει να σημειώσουμε πως εκ γεννετής οι κόρες των ματιών του δεν είχαν χρώμα γι'αυτό και σε πολλά videoclips θα τον δείτε πότε με πράσινα, καστανά ή γαλάζια μάτια! Ένας ομολογουμένα πολύ όμορφος άντρας με κοτσιδάκια ίδια σε στυλ με τις κέλτικες clan που οι περισσότεροι μετά από πολλά χρόνια είχα την ευκαιρία να δούμε στην ταινία "Braveheart" είχε κάνει τον γυναικείο πληθυσμό να τον λατρεύει αλλά όχι απαραίτητα να τον καταννοεί κιόλας.

Καθώς οι Fields of the Nephilim, συνέχιζαν να εκπλήσσουν κριτικούς και κοινό με τις διαφορετικές δουλειές σε ατμόσφαιρα και ύφος, ο Carl Mc Coy ένιωθε όλο και πιο άβολα με την όλη κατάσταση που έδειχνε να έχει βγει εκτός ελέγχου εφόσον το τελευταίο πράγμα που ήθελε ο ίδιος ήταν να του συμπεριφέρονται σαν ανδρείκελο ενός Rock Star. Ένα υστερικό γυναικείο κοινό συγκεντρώνοταν έξω από το καμαρίνι του μετά από συναυλίες και το μόνο που του έλεγε ήταν το πόσο όμορφος ήταν ή το πόσο τους άρεσαν τα περίεργα ρούχα του. Το νόημα έδειχνε να έχει χαθεί. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει...

Το 1989 βγήκε το single "Psychonaut", το οποίο όχι μόνο έφτασε το #2 στα UK Indie Charts αλλά ήταν και το αποκορύφωμα για τα τότε δεδομένα εφόσον στο μεν videoclip ο Mc Coy μαζί με όλα τα μέλη του γκρουπ παρουσιάζει τον εαυτό του σαν Σαμάνο και πραγματοποιεί στην πραγματικότητα την ινδιάνικη Τελετή του Ήλιου θυσιάζοντας το σάρκινο κορμί του για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας (ωστόσο, κάποιοι είπαν το αντίθετο δηλ. ότι το έκανε αντίρροπα θέλοντας έτσι να ειρωνευτεί την κατάσταση της ανθρώποτητας σε αντίθεση με αυτό που πρεσβεύει η Χριστιανική Αγάπη)! Φήμες λένε πως επειδή κατά κάποιο τρόπο του είχε απαγορευτεί να πραγματοποιήσει αυτή του την ιδέα μην μπορώντας να βρεί στούντιο για να γυρίσει το κλιπ πως στο τέλος ο Peter Gabriel του παραχώρησε το δικό του μιας και γνωρίζονταν χρόνια πριν αλλά και επειδή ο Gabriel ήταν και αυτός πολύ μπασμένος στον Αποκρυφισμό. Επίσης, πολύ θεωρούν πως και οι στίχοι του τραγουδιού είχαν προφητικό χαρακτήρα καθώς μιλούσε για όλους και για όλα με αποκρυφιστικό τρόπο μιας και στο τέλος έκλεινε με ένα εδάφιο από το Νεκρονομικόν.

Το 1990 και ενώ είχε βγεί το κορυφαίο (κατά πολλούς) άλμπουμ των F.O.T.N. με τίτλο "Elizium" κάνοντας τον κόσμο να παραμιλά, ο Mc Coy αποφασίζει να διαλύσει το γκρουπ ενώ είχαν προηγηθεί και συναυλίες τους όπου ο Mc Coy, τραγουδούσε με γυρισμένη την πλάτη στο κοινό δείχνωντας τους έτσι πως εφόσον δεν καταννοούν το έργο του δεν ήθελε να τους δίνει καν σημασία! Η απόφαση του leader frontman είχε ήδη παρθεί εδώ και καιρό και δεν γινόταν να αλλάξει. Πλήρωσε τα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ τα δικαιώματα του ονόματος της μπάντας και αποχώρησε.


Κατόπιν, χρειάστηκαν 6 ολόκληρα χρόνια για να δούμε κάποια δουλειά του αλλά το 1996 μας αποζημείωσε και με το παραπάνω εφόσον κυκλοφόρησε δίσκο σαν Nefilim με τον τίτλο "Zoon". Ένας δίσκος που ήταν μεγάλη έκπληξη για τους απανταχού φαν των Nephilim εφόσον η ακουστική του είχε speed-metal κατευθύνσεις κάνοντας παραδοσιακά γκρουπ του χώρου όπως οι Sepultura να υποκλιθούν. Κάποιοι κριτικοί επειδή δεν μπορούσαν να αποδώσουν κάποιο σαφή ορισμό για το τι είναι αυτό ακριβώς που παίζει, τοποθέτησαν τον δίσκο στην κατηγορία Nightmare Metal, εκ της οποίας μοναδικός αντιπρόσωπος ήταν μόνο ο Carl Mc Coy! Στο μεν εξώφυλλο, ο ίδιος ο Mc Coy ποζάρει με ιερατικά ρούχα κάνοντας το σήμα της Ιερής Σιωπής που με τον ίδιο τρόπο απεικονιζόταν στην αρχαία Αίγυπτο από τον Θεό Harpocrates. Το στήσιμο της φωτογράφησης φυσικά και ήταν κλεμμένο από τον Aleister Crowley (του οποίου είναι και μεγάλος θαυμαστής ο Mc Coy).


Αφού έκανε πάλι αυτό που ήθελε σε δημιουργικό επίπεδο και μετά από πολλά προβλήματα με εταιρίες που του έκαναν πόλεμο για να πάρουν όσα περισσότερα λεφτά μπορούσαν από τα διάφορα ακυκλοφόρητα κομμάτια του που είχαν στο αρχείο τους μα προπάντων χωρίς ο ίδιος να βιάζεται (εφόσον είχε καταπιαστεί με διάφορα άλλα projects και φυσικά με την εταιρία artwork που έχει φτιάξει ο ίδιος την "Sheer Faith") εν έτη 2005 βγήκε στην αγορά η τελευταία του δισκογραφική δουλειά το "Mourning Sun". Ένας δίσκος που συνδιάζει την λυρικότητα των Fields of the Nephilim αλλά και την δύναμη των Nefilim. Σε αυτόν τον δίσκο, ο Mc Coy μέσα από μια ενδοσκοπική ματιά πραγματεύται μέσα από την προσωπική του συμβολική γλώσσα τις εξελίξεις όχι μόνο σε κοινωνικό επίπεδο μα πάνω απ'όλα σε Κοσμικό προλέγωντας με καλλύμενο τρόπο τις δοκιμασίες που καλείται η ανθρωπότητα να υπερβεί για ένα καλύτερο πνευματικό Αύριο.


Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για τον άνθρωπο και μουσικό frontman των F.O.T.N. καθώς υπάρχουν πολλά περιστατικά αλλά και γεγονότα που τον σκιαγραφούν παρ'όλα αυτά ο ίδιος ποτέ δεν ήθελε να δίνει συνεντεύξεις αλλά και ούτε να μιλά για την προσωπική του ζωή. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει ένα σκληροπυρηνικό αποκρυφιστικό τάγμα που λέγεται "The Order of the 24th Moment". Κανείς δεν γνωρίζει κάτι πέραν αυτού αφού το τυλίγει πλήρη μυστικότητα. Μάλιστα στο προσωπικό site του Mc Coy, υπάρχει το εξής announcement: "Όποιος ενδιαφέρεται για το 24th Moment μην επικοινωνήσει μαζί μας αν θέλουμε ξέρουμε που θα τον βρούμε εμείς".





Discography

Albums

May 1987 "Dawnrazor"
Sep 1988 "The Nephilim"
Sep 1990 "Elizium"
Apr 1991 "Earth Inferno" (live)
Nov 2005 "Mourning Sun"

Singles

Oct 1986 "Power"
Apr 1987 "Preacher Man"
Jul 1987 "Burning The Fields (EP)"
Oct 1987 "Blue Water"
Jun 1988 "Moonchild"
May 1989 "Psychonaut"
Jul 1990 "For Her Light"
Nov 1990 "Sumerland (Dreamed)"
Sep 2002 "From The Fire"


Other releases

* Returning To Gehenna, Oct 1987 (compilation)
* Laura, 1991 (compilation)
* BBC Radio 1 - Live in Concert, 1992
* Revelations, 1993 (compilation)
* Zoon, 1996
* From Gehenna To Here, 2001 (compilation)
* One More Nightmare (Trees Come Down A.D.), 2000
* One More Nightmare, 2002
* Fallen, 2002 (unofficial demos)
* Genesis and Revelations , 2006 (unofficial release & DVD)


Videos

* Forever Remain, 1988 (live)
* Morphic Fields, 1989
* Visionary Heads, 1991 (live)
* Revelations, 1993
* Revelations/Forever Remain/Visionary heads, 2002 Compilation DVD

Προς Απάντηση...

Γιατί είμαστε όλοι μαζεμένοι εδώ;

Γιατί αρεσκόμαστε στο να γλύφει ο ένας τις ανοιχτές πληγές του άλλου;

Γιατί απλόχερα ο ένας αγιάζει τα γένια του άλλου από δω μέσα όταν στις πραγματικότητες μας πολύ δύσκολα λέμε καλή κουβέντα για τον διπλανό μας;

Γιατί αυταπατόμαστε νομίζωντας πως καταλαβαινόμαστε καλύτερα μεταξύ μας σε σχέση με τον έξω κόσμο;

Γιατί εντός κυβερνοχώρου φοράμε διαφορετική μάσκα από αυτήν που προβάρουμε στην καθημερινότητα μας και πια από τις τόσες μάσκες που εκάστοτε αλλάζουμε είναι τελικά η πιο ειλικρινά ανταποκρίσιμη στον αληθινό εαυτό μας;

Γιατί πολλές φορές ότι εξομολογούμαστε εδώ δεν το κάνουμε και με τους εκτός "δικτύου";

Γιατί αρνούμαστε την επικοινωνία και την αλληλοκαταννόηση στα εγκόσμια και την αποζητούμε εδώ;

Γιατί προτιμούμε να γράφουμε το "Σ'αγαπώ" από το να το ακούμε;

Γιατί προτιμούμε να γράφουμε το "Σ'αγαπώ" από το να το λέμε;

Γιατί δεν βάζουμε φωτιά στα διαδικτυακά σπιτάκια μας ώστε να αναγεννηθούμε μέσα από τις στάχτες των προσωπικών μας ψευδαισθήσεων;

Τα Απομεινάρια μιας Μέρας

Είναι κάτι μέρες που σου πέρνουνε το μυαλό. Τα γεγονότα τρέχουν με τόσο φρενήρη ταχύτητα που το μυαλό αδυνατεί να παρακολουθήσει τα όσα συμβαίνουν. Διάφορα συμβάντα, τα οποία φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, ακολουθούν το ένα μετά το άλλο τόσο αναπάντεχα που όσο έτοιμος και να νιώθεις στο τέλος καταλήγεις απλός θεατής. Κατόπιν, προσπαθείς εις μάτην όλα να τα βάλεις σε μια σειρά ώστε να καταλάβεις το βαθύτερο νόημα του "μηνύματος" το οποίο κυοφορούσαν τα πεπραγμένα.
Ηρεμείς,χαλαρώνεις, αφήνεσαι στη στιγμή μα δεν μπορείς να καταλάβεις το "γιατί". Κι αυτό συμβαίνει επειδή εν τέλη καταννοείς πως είσαι πολύ μικρός για να αντιληφθείς την ολότητα και την ακολουθία όλων όσων συμβαίνουν δεμένα αναμεταξύ τους σαν κρίκοι μιας μεγάλης αλυσίδας.
Αν και παρόν, άρα είσαι κατά κάποιο τρόπο εμπλεκόμενος σε ποικίλες καταστάσεις, αφομοιώνεις ότι τελικά δεν είναι απαραίτητο να σε αφορούν προσωπικά όσα λαμβάνουν χώρα μπρος στα μάτια σου.
Τελικά έχει τόσο περίπλοκο τρόπο το Σύμπαν για να δίνει μαθήματα και μηνύματα στους ανθρώπους που όσο και να προσπαθείς να γνωρίσεις τι ακριβώς κρύβεται πίσω από το κάθε τι, αποδεικνύεται με αδιάσειστο τρόπο το πόσο μικροί είμαστε για να χωρέσουμε μέσα μας όλο αυτό το μεγαλείο της εκπληκτικής πλοκής και εκδήλωσης ορισμένων συμβάντων.

ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

"ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΘΝΗΤΟΙ ΘΕΟΙ,
ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"