Corrida de Toros

Θυμωμένα σύννεφα είχαν περικυκλώσει την αρένα.
Ο κόσμος κόχλαζε μέσα στην μαρμίτα του σταδίου ενώ απ'άκρη σ'άκρη η μυρωδιά του κρασιού ανάκατο με μπόλικη αγωνία, μεθούσε την ατμόσφαιρα. Κόκκινο κρασί είχε λερώσει τα αναψοκοκκινισμένα πρόσωπα των θεατών. Καθώς έκανε την είσοδο του στην αρένα σήκωσε το κεφάλι του προς τον ουρανό. Ο αέρας μύριζε αίμα. Το πλήθος ζητωκραύγαζε ανάκατα με χειροκροτήματα το θάνατο όταν στην άλλη πλευρά της αρένας εμφανίστηκε ένας τεράστιος αγέρωχος ταύρος. Δεν σάλευε καθόλου, ήταν σαν να περίμενε και κείνος τα μαντάτα του Χάρου. Τα ρουθούνια του είχαν φουσκώσει, λες και από στιγμή σε στιγμή περίμενες να πλημμυρίσει η αρένα από κύματα οργής.
Βρέθηκαν αντιμέτωποι. Οι δυο τους. Ο ένας απέναντι από τον άλλον. Μόνο ένας θα επιζούσε.
Τα πλουμιστά στολίδια που κοσμούσαν την στολή του ταυρομάχου αντανακλούσαν την αστραφτερή του φήμη σε όλη την Ισπανία. Όλη η νεολαία της Ισπανίας ευχόταν να ήταν στην θέση του έστω για μια μέρα. Μόνο ο ταύρος έδειχνε να μην νοιάζεται και να μην σκιάζεται την υστεροφημία του Torero.
Άλλωστε κουβαλούσε την δική του.
Προερχόμενος από την Miura, το πιο ξακουστό ράντσο ταύρων που βρίσκεται έξω από τη Σεβίλλη και ιδιαιτέρως γνωστό για τους δυνατούς ταύρους που εκτρέφει. Το μαύρο τρίχωμα του γυάλιζε σαν νυχτερινό σεντόνι, έτοιμο να σκεπάσει με αιώνιο ύπνο την έπαρση του ανθρώπου.
Το σύνθημα και για τους δύο δόθηκε.
Ο ταυρομάχος ανέμισε τον μανδύα κάνοντας τον για μια στιγμή να μοιάζει με μεγάλη κόκκινη βεντάλια. Η όλη κίνηση ήταν τέτοια, που ήταν σαν να έκανε ερωτικό σινιάλο στην υποψήφια σύντροφο του στην ζωή και στο θάνατο, κι ο ταύρος ευθύς αμέσως ανταποκρίθηκε στο πεπρωμένο του. Ξεχύθηκε σαν μαύρο τεράστιο βέλος και πριν προλάβει ο χρόνος να μετρήσει την στιγμή, ένα απειλητικό χωμάτινο σύννεφο είχε σηκωθεί από το έδαφος σαν να ήθελε να προειδοποιήσει τον ταυρομάχο. Με μια απαλή κίνηση που θύμιζε λατίνικο ταγκό, ο νεαρός ταυρομάχος απέφυγε την συνάντηση με τα κέρατα του ταύρου και τον έκανε να τον προσπεράσει άθελα του. Το πλήθος επιδοκίμασε μια τέτοια περίτεχνη ενέργεια κι έδειξε από την αρχή την προτίμηση του. Κι αυτή δεν άλλαζε ποτέ. Ήταν ο άνθρωπος.
Ο Ταύρος ξεφύσηξε σκόνη και ιδρώτα και κοίταξε τον Ταυρομάχο από την άλλη πλευρά της αρένας. Τα μάτια του σκοτεινά και κενά, δεν ομολογούσαν τίποτα στον Ταυρομάχο, κι όσο και να προσπαθούσε να τα διαβάσει δεν μπορούσε να καταλάβει τι έκρυβε μέσα του τούτο το ζωντανό. Δίχως περιστροφές, ο ταύρος ξαναεπιτέθηκε και σήκωσε τέτοια σκόνη στο διάβα του που νόμιζες πως περνούσε κάποιο φορτηγό κι όχι ζώο. Ο μανδύας ξαναπέρασε πάνω από τα κέρατα του ταύρου με απίστευτη ταχύτητα κάνοντας το ζωντανό την ώρα που βουτούσε με ορμή να κοιτάζει αποσβολωμένο τον μανδύα να του χαϊδεύει το κεφάλι. Ο κόσμος παραληρούσε εντός κι εκτός σταδίου. Χιλιάδες κόσμου παρακολουθούσαν από την τηλεόραση και σε κάθε βουτιά του ταύρου προς το θάνατο, φώναζαν "Όλε".
Έπειτα από μερικούς γύρους θανάτου, η κούραση είχε καταβάλει και τους δύο μα περισσότερο τον ταύρο, τον οποίο είχαν φροντίσει οι Picadores & Rejoneadores να τον πληγώσουν σφόδρα.
Η μάχη έφτανε προς το τέλος της όταν ο πληγωμένος ταύρος στάθηκε στην γωνία, φαινομενικά αποκαμωμένος, παίρνοντας μερικές ανάσες. "El tercio de muerte", το πιο δύσκολο μέρος και το τελευταίο. Η απόσταση όχι μόνο είχε μικρύνει ανάμεσα στους δύο μονομάχους αλλά είχε γίνει πιο επικίνδυνη από ποτέ. Ο Torero, ήξερε πως θα έπρεπε να είναι προσεχτικός στις κινήσεις του διότι ο ταύρος αν και εξαντλημένος θα μπορούσε να τον φέρει σε πολύ δύσκολη θέση με μια απρόβλεπτη ενέργεια του. Πλέον βρισκόντουσαν μόνοι στην αρένα. Τόσο κοντά που για μια παγωμένη στιγμή μέσα στο κουβάρι του χρόνου, μίλησαν μόνο τα βλέμματα και όχι τα κορμιά. Κι ο Torero, μέσα στο απειροελάχιστο της ενθύμησης που χαρίζει η αστραπιαία έμπνευση, ταξίδεψε στην μαύρη θάλασσα των ματιών του Ταύρου με παντιέρα τον θαυμασμό για αυτό το μεγαλειώδες ζώο. Κι εκεί ήταν που έσκασε η σιωπή σαν μπαλόνι, και σε μια απέλπιδα προσπάθεια του ταύρου να παλέψει για την ζωή του, έκανε ένα σάλτο προς τον ταυρομάχο με τέτοιο αστραπιαίο και αιφνίδιο τρόπο που ο ταυρομάχος σάστισε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και προτείνοντας το ξίφος του προς το πρόσωπο του ζώου ήλπιζε πως θα βρει ακαριαίο στόχο έστω και την ύστατη στιγμή. Το ξίφος όμως διαπέρασε τον αέρα και συναντήθηκε με το ζώο όχι στο σημείο που είναι ανάμεσα και λίγο ψηλότερα από τα μάτια αλλά δίπλα στον λαιμό του και πίσω από το αριστερό του αυτί. Αυτό το χτύπημα σίγουρα δεν ήταν αρκετό να καθηλώσει την ορμή των κεράτων του ταύρου που σαν σαΐτα χάραξαν πορεία προς τα πλευρά του ταυρομάχου. Το αριστερό κέρατο του ταύρου χάθηκε μέσα στα σπλάχνα του Torero και καθώς ο ταύρος τον παρέσυρε για μερικά μέτρα παλουκωμένο πάνω του, μ'ένα τίναγμα του κεφαλιού του τον άφησε σωριασμένο να ψυχορραγεί. Ευθύς αμέσως, μια ντουζίνα άνθρωποι όρμησαν στην αρένα και επιτέθηκαν στον ταύρο ώστε να αποφύγουν και μια δεύτερη επίθεση του προς τον τραυματισμένο ταυρομάχο. Η συμπεριφορά "παραίτησης" που επέδειξε ο ταύρος απέναντι στους επίδοξους δολοφόνους του, αν μη τι άλλο μαρτυρούσε πως είχε δεχτεί με την σειρά του ότι θα τον πάρει σύντομα κι αυτόν ο θάνατος στην καταπράσινη κοιλάδα του.
Το σαστισμένο πλήθος έμεινε στήλη άλατος στην απρόσμενη τροπή που πήρε το όλο θέαμα. Χιλιάδες κόσμου μπροστά στην τηλεόραση κρατούσαν το στόμα τους λες και προσπαθούσαν να κρατήσουν μέσα τους την κραυγή αγωνίας για τον φημισμένο Torero. Ένα τσούρμο ανθρώπων είχε μαζευτεί γύρω του και του μιλούσε για να δουν αν έχει επαφή με το περιβάλλον. Το αίμα είχε ποτίσει το χώμα της αρένας με το παραπάνω. Μια φωνή από πολύ μακριά έφτασε στα αυτιά του ταυρομάχου, "έχει χάσει πολύ αίμα". Προσπάθησε να πάρει κουράγιο και να το φυσήξει στην τελευταία του ανάσα με όσο σθένος του είχε απομείνει...η μόνη αιματοβαμμένη λέξη που πρόλαβε να ξεστομίσει πριν αφήσει το κύκνειο άσμα του ήταν "Οφηλία".

Χιλιόμετρα μακριά από την αρένα και τον τόπο που έκλεινε κάθε βδομάδα ραντεβού με το χάρο, σε ένα αγρόκτημα νοτιότερα της Σεβίλλης η όμορφη Οφηλία δοκίμαζε παρέα με τις φιλενάδες της το νυφικό που θα φορούσε σε δυο βδομάδες στην εκκλησιά, όταν έμαθε τα χαροκαμένα μαντάτα.
Η ψυχή του Torero, βρισκόταν εκεί δίπλα της, μα δεν μπορούσε να της μιλήσει. Στεκόταν πλάι της μα κι εκείνη δεν μπορούσε να τον ακούσει.
Θα περνούσε πολύς καιρός για να ανταμώσουν ξανά οι δυο τους...

Στον "άμωμο" Θεό σας

Το αντάρτικο καλά κρατεί.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Καθημερινά, σκουλήκια και αρουραίοι πυροβολούν τα αλεξίσφαιρα όνειρα μας.
Θα πρέπει να ξέρεις πως αν και λίγοι, αποτελούμε την πιο γαμημένη ράτσα φονιάδων. Εγώ και οι φίλοι μου κοιτάμε κατάματα τον ήλιο και τα μάτια μας πλημμυρίζουν από δάκρυα κάθε φορά που σκεφτόμαστε πως από τα γεννοφάσκια μας αναζητούμε την δίχως όρους ελευθερία.
Η ιστορία αυτή καλά κρατεί, δεν θυμάμαι κι εγώ πόσα χιλιάδες φεγγάρια.
Προσπάθησαν με κάθε τρόπο και μέσο να μας γελοιοποιήσουν, να μας χλευάσουν, να μας δωροδοκήσουν, να μας κολάσουν, να μας δογματίσουν, να μας προδώσουν, να μας σκοτώσουν και προπάντων να μας εμποδίσουν να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας.
Μια περισσότερο προσωπική αποστολή θα έλεγα, η οποία αφορά ένα γενικότερο Έργο. Ένα Έργο που διαπερνά τα σύνορα αυτού του πλανήτη μα πρέπει να δοκιμαστεί πρώτα στο Εδώ Πεδίο.
Δεν σκύβουμε όμως το κεφάλι.
Προσπερνούμε τις εποχές αλώβητοι και δεν λογαριάζουμε πλέον την παρακμή σας. Θα
Θα σας πνίξουμε στο αίμα σας.
Όποτε θα παίρνετε ανάσα, και θα θέλετε να μας απευθύνετε το λόγο, το αναβράζον αίμα θα σας φρακάρει το λάρυγγα.
Στο όνομα της Αλήθειας θα λογοδοτήσετε.
Χωρίς άλλοθι, χωρίς αυταπάτες και προπάντων χωρίς ίχνος μετάνοιας.
Ναι ξέρουμε, θέλετε να μας αλλάξετε.
Να μας επιβραβεύσετε για την δουλική υποταγή που επιδείξαμε τόσα χρόνια.
Σας έχω νέα όμως. Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες.
Οι πλέον αυθάδης και ανυπότακτοι επώνυμοι και ανώνυμοι του είδους σας είναι φίλοι μας. Εδώ και πολλούς αιώνες σκάβουμε τον λάκκο σας. Ναι, αυτόν για τον οποίον υποτίθεται πως προοριζόμασταν ως θυσία στον "άμωμο" Θεό σας.
Το Χρήμα.
Δεν λογαριάσατε καλά όμως.
Όσο και να υποστηρίζουμε με την παρουσία μας τούτη την ευλογημένη γη, δεν είμαστε από εδώ. Ποτέ δεν ήμασταν. Δεν έχουμε ανάγκη το κέλυφος. Ο πυρήνας της ύπαρξης μας ευδοκιμεί στο άυλο Φως και αντανακλάται μέσα από αυτό.
Τα χρήματα, τα κινητά, τα ακίνητα, τα αυτοκίνητα και κάθε είδους υλικά κρίματα θα σας φέρουν προ των ευθυνών σας όσο τα υποστηρίζεται με σθένος. Τελείωσαν τα ψέματα. Σβήνουν οι ψευδαισθήσεις σας. Καθαρίζει η ματιά σας από την θολούρα των αισθήσεων. Τώρα ή ποτέ.
Και το "Ποτέ" σας φλερτάρει περισσότερο από ποτέ.

Είμαστε μια γαμημένη αλλόκοσμη ράτσα φίλε μου.
Κι ας σου μοιάζουμε.

ο Σαμάνος...

"Κοιμάται σαν γέρος,

Ξυπνάει σαν παιδί"

ΑΥΤΟ

Αυτό που μέσα μου ψάχνει κοιτάσματα,
αυτό που μέσα μου χτίζει κελιά,
αυτό που γλιστρά σαν φίδι και χάνεται,
αυτό που κλέβει απ'τους θεούς τη φωτιά...

Αυτό που αφήνεται σαν φύλλο στον άνεμο,
αυτό που βουλιάζει βαρύ σαν οργή,
αυτό που δροσίζεται απ'την αύρα του σύμπαντος,
που κοιμάται σαν γέρος και ξύπνα σαν παιδί...

Αυτό που ματώνει τη μύτη του παίζοντας,
αυτό που σαν σκόνη αιωρείται στο φως,
αυτό που διαλέγει τις μέρες που θα'ρθουνε,
που την ίδια ώρα είναι φίλος και εχθρός...

Αυτό που γεννήθηκε πριν χρόνια αμνημόνευτα,
αυτό που σκιάζει του νου τις αυλές,
αυτό που γίνεται στάχυα την άνοιξη και το χειμώνα άδειες χελιδονοφωλιές...

Αυτό που μιλά και μιλιά δεν ακούγεται,
αυτό που σωπαίνει και μου παίρνει τ'αυτιά,
αυτό που γλυκά το ταΐζω παινέματα,
που τα βάζει στη γλώσσα του και τα φτύνει μετά...

Αυτό που με ξέρει σαν κάλπικο νόμισμα,
αυτό που δεν ξέρω να περιγράψω σωστά,
αυτό που δεν ξέρεις ούτε συ που μ'αγάπησες,
αυτό μου ζητάει να τραγουδήσω ξανά.

At the End of the Day

Όλες οι πληροφορίες είναι μπροστά στα μάτια σου.
Σαν να υπήρχαν από πάντα και δεν ήθελες να τις λάβεις σοβαρά υπόψιν.
Το θέμα είναι το που εστιάζεις την ενέργεια σου.
Αν μπορείς να δεις το δάσος και δεν κολλάς στο δέντρο.
Κι όταν κοιτάξεις προσεχτικά σαν ΟΛΟΤΗΤΑ το Δάσος θα δεις πως δεν αποτελείται απλώς από μεμονωμένα δέντρα μα το ίδιο αποτελεί ένα αυτόνομο και νοήμων οργανισμό.
Όλα δουλεύουν και καταλήγουν στην ενότητα.
Το δέντρο υποκλίνεται μπροστά στο γενικό καλό και ξεχνά την ατομικότητα του.

Όλες οι πληροφορίες είναι μπροστά στα μάτια σου.
Είναι φορές που νιώθεις και άλλες που σκέφτεσαι.
Η υπέρβαση έρχεται όταν δεν κάνεις τίποτα από τα παραπάνω.
Όταν μπορείς απλά και ΕΙΣΑΙ για τον άλλον.
Κι εκεί είναι που φαίνονται όλα τόσο σχετικά μέσα στην απολυτοσύνη τους.

Όταν ο βασιλιάς γίνεται ζητιάνος.
Όταν ο Δάσκαλος αφήνει τον μαθητή να διδάσκει.
Όταν ο τρελός χαρίζει λογική στους γνωστικούς.
Όταν η Αγάπη δεν μετριέται με τον χρόνο αλλά με τους χτύπους της καρδιάς.

Κι όλα ξεκαθαρίζουν στο "Τέλος της Ημέρας", όσο φουρτουνιασμένος και να ήταν ο καιρός κατά την διάρκεια της.

Το Μάθημα είναι κοινό για όλους μα δεν σημαίνει πως όλοι θα το καταλάβουν κιόλας.
Μπορεί ο καθένας να παίρνει αυτό που τον βολεύει.
Αυτό για το οποίο θα αισθάνεται καλά ο εγωισμός του.
Αυτό για το οποίο δεν θα χρειάζεται να ξεβολεύτει από τις αντιλήψεις και τα πιστεύω του.
Κι όμως στο "Τέλος της Ημέρας", όλα κρυσταλλίζουν σαν δροσοπηγή μέσα μας.
Η Κάθαρση επέρχεται όταν δεν υπάρχει εμπλοκή του μυαλού και η Σιωπή καθηλώνει το Ον.

Σε μια κουκίδα χωράει το άπειρο.
Σε μια στάλα αίμα, θα βρεις την θεία κοινωνία που ζητάς.
Σε μια γραμμή στο χέρι θα δεις τον δρόμο που πρέπει να διανύσεις με οδηγό την αγάπη.

Κατά την διάρκεια του λυκόφωτος και πριν νυχτώσει μια και καλή, όλα μπορούν να ανατραπούν, να σε χαροποιήσουν, να σε διαψεύσουν και να σε απογοητεύσουν μα πρέπει να θυμάσαι πως όλα αυτά έγκειται στο Χώρο και το Χρόνο.
Στην ψευδαίσθηση, λοιπόν.

Στο "Τέλος της Ημέρας", δεν υπάρχει άμπωτη και παλίρροια.
Υπάρχει μόνο ο Ωκεανός της Αγάπης, που μέσα σε αυτόν δεν κολυμπούν το Εγώ & το Εσύ μα το ανυπέρβλητο ΕΜΕΙΣ.

Οτιδήποτε άλλο σε απομακρύνει από την Αλήθεια.

The Cure-Lovesong

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am home again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am whole again

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am young again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am fun again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am free again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am clean again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

Passion 2χ2y

"Άσβεστο πάθος κρύβεται
κάτω απ'την θωριά σου,
ας ήμουν φλέβα καψερή
να μην βρεθώ ποτέ ξανά
μακριά απ'την καρδιά σου"